1 Dhe kur Rakela pa se ajo nuk i lindi fëmijë Jakobit, Rakela pati zili për motrën e saj; dhe i tha Jakobit: Më jep fëmijë, se përndryshe unë do të vdes.
2 Dhe inati i Jakobit u ndez ndaj Rakelës; dhe ai tha: Në vend të Perëndisë jam unë, i cili e ka mbajtur prej teje frytin e barkut?
3 Dhe ajo tha: Ja, shërbëtorja ime Bilha, hyr tek ajo; dhe ajo do të lindë mbi gjunjët e mi, që edhe unë të mund të kem fëmijë prej saj.
4 Dhe ajo ia dha atij Bilhën, shërbëtoren e saj, si grua; dhe Jakobi hyri tek ajo.
5 Dhe Bilha u ngjiz, dhe i lindi Jakobit një bir.
6 Dhe Rakela tha: Perëndia më ka gjykuar, dhe ka dëgjuar edhe zërin tim, dhe më ka dhënë një bir; prandaj ajo i vuri emrin Dan.
7 Dhe Bilha, shërbëtorja e Rakelës, u ngjiz përsëri, dhe i lindi Jakobit një bir të dytë.
8 Dhe Rakela tha: Me mundime të mëdha unë u mundova me motrën time, dhe kam fituar; dhe ajo i vuri emrin Naftali.
9 Kur Lea pa se ajo kishte ndërprerë lindjet, ajo mori Zilpën, shërbëtoren e saj, dhe ia dha Jakobit si grua.
10 Dhe Zilpa, shërbëtorja e Leas, i lindi Jakobit një bir.
11 Dha Leah tha: Po vjen një trupë; dhe ajo i vuri emrin Gad.
12 Dhe Zilpa, shërbëtorja e Leas, i lindi Jakobit një bir të dytë.
13 Dhe Leah tha: Unë jam e lumtur, sepse bijat do të më quajnë të bekuar; dhe ajo i vuri emrin Asher.
14 Dhe Rubeni shkoi në ditët e të korrave të grurit, dhe gjeti në fushë mandragora, dhe ia solli ato nënës së tij, Leas. Atëherë Rakela i tha Leas: Të lutem, më jep mua prej mandragoras së birit tënd.
15 Dhe ajo i tha asaj: Gjë e vogël është që më ke marrë burrin? Dhe do që të marrësh edhe mandragorat e birit tim? Dhe Rakela tha: Prandaj ai do të shtrihet me ty sonte për mandragorat e birit tënd.
16 Dhe Jakobi erdhi nga fusha në mbrëmje, dhe Lea doli ta takonte atë, dhe tha: Ti duhet të hysh tek unë; sepse me siguri të kam pajtuar me mandragorat e birit tim. Dhe ai u shtri me të atë natë.
17 Dhe Perëndia e dëgjoi Lean, dhe ajo u ngjiz, dhe i lindi Jakobit birin e pestë.
18 Dhe Lea tha: Perëndia ma ka dhënë rrogën time, sepse unë ia kam dhënë burrit tim shërbëtoren time; dhe ajo i vuri emrin Isakar.
19 Dhe Lea u ngjiz përsëri, dhe i lindi Jakobit birin e gjashtë.
20 Dhe Lea tha: Perëndia më ka pajisur me një prikë të mirë; tani burri im do të banojë me mua, sepse unë i kam lindur atij gjashtë bij. Dhe ajo i vuri emrin Zebulun.
21 Dhe më pas ajo lindi një bijë, dhe i vuri emrin Dina.
22 Dhe Perëndia e kujtoi Rakelën, dhe Perëndia e dëgjoi atë, dhe i hapi barkun asaj.
23 Dhe ajo u ngjiz, dhe lindi një bir; dhe tha: Perëndia ma ka hequr turpin;
24 Dhe ajo i vuri emrin Jozef; dhe tha: ZOTI do të më shtojë mua një bir tjetër.
25 Dhe ndodhi, pasi Rakela e kishte lindur Jozefin, që Jakobi i tha Labanit: Më dërgo mua, që unë të mund të shkoj në vendin tim, dhe te toka ime.
26 Më jep gratë e mia dhe fëmijët e mi, për të cilët të kam shërbyer, dhe më lejo të shkoj; sepse ti e njeh shërbimin që të kam bërë.
27 Dhe Labani i tha atij: Të lutem, nëse kam gjetur hir në sytë e tu, qëndro; sepse nga përvoja unë kam mësuar se ZOTI më ka bekuar për hatrin tënd.
28 Dhe ai tha: Ma cakto rrogën tënde, dhe unë do të ta jap.
29 Dhe ai i tha atij: Ti e di se si të kam shërbyer, dhe si ka qenë bagëtia jote me mua.
30 Sepse ajo që ti kishe para se të vija unë ishte pak, dhe tani është zmadhuar në një turmë; dhe ZOTI të ka bekuar ty që prej ardhjes sime; dhe tani, kur do të kujdesem edhe për shtëpinë time?
31 Dhe ai tha: Çfarë do të të jap? Dhe Jakobi tha: Ti nuk do të më japësh gjë; nëse ti do ta bësh këtë gjë për mua, unë do të ushqej dhe do ta ruaj tufën tënde përsëri;
32 Sot, unë do të kaloj përmes tufës sate, duke hequr prej andej të gjithë bagëtinë pikaloshe dhe me pulla, dhe të gjithë bagëtinë zeshkane midis deleve, dhe pikaloshet dhe ato me pulla midis dhive; dhe prej këtyre do të jetë rroga ime.
33 Kështu drejtësia ime do të përgjigjet për mua në të ardhmen, kur të vijë përpara fytyrës sate për rrogën time; çdonjëra që nuk është pikaloshe dhe me pulla midis dhive, dhe zeshkane midis deleve, kjo do të llogaritet e vjedhur me mua.
34 Dhe Labani tha: Ja, unë dua që të bëhet sipas fjalës sate.
35 Dhe po atë ditë ai i hoqi cjeptë që ishin vija-vija dhe me pulla, dhe të gjitha dhitë që ishin pikaloshe dhe me pulla, dhe çdonjërën që kishte ca të bardhë në të, dhe të gjitha të zeshkat midis deleve, dhe i dha ato në dorë të bijve të tij.
36 Dhe ai vendosi midis vetes së tij dhe Jakobit një udhëtim prej tri ditësh; dhe Jakobi kulloste pjesën e mbetur të tufave të Labanit.
37 Dhe Jakobi mori me vete shkopinj të plepit të njomë, dhe prej lajthie dhe gështenje; dhe bëri viza të bardha në ta duke i zhveshur, dhe bëri që të duket e bardha që ishte në shkopinjtë.
38 Dhe ai i vendosi shkopinjtë që kishte zhveshur para tufave në kanale brenda lugjeve të ujit kur tufat vinin për të pirë, që të ndërzeheshin kur vinin për të pirë.
39 Dhe tufat ndërzeheshin para shkopinjve, dhe pillnin bagëti vija-vija, pikaloshe, dhe me pulla.
40 Dhe Jakobi i ndau qengjat, dhe i vuri fytyrat e tufave drejt atyre që ishin vija-vija, dhe të gjithë atyre që ishin zeshkane në tufën e Labanit; dhe ai i vuri tufat e tij mënjanë, dhe nuk i bashkoi ato me bagëtinë e Labanit.
41 Dhe ndodhi që, sa herë bagëtia më e fuqishme ndërzeheshin, Jakobi i vuri shkopinjtë në kanalet para syve të bagëtive, që ato të mund të ndërzeheshin midis shkopinjve.
42 Por kur bagëtitë ishin të dobëta, ai nuk i vinti ato brenda; kështu më të dobëtat ishin të Labanit, dhe më të fortat të Jakobit.
43 Dhe ky burrë u rrit jashtë mase, dhe kishte shumë bagëti, dhe shërbëtore, dhe shërbëtorë, dhe deve, dhe gomarë.