1 Dhe ai i dëgjoi fjalët e bijve të Labanit, duke thënë: Jakobi ka marrë gjithçka që ishte e babait tonë; dhe prej asaj që i përkiste babait tonë ai ka fituar këtë lavdi.
2 Dhe Jakobi pa fytyrën e Labanit, dhe, ja, nuk ishte ndaj tij si më përpara.
3 Dhe ZOTI i tha Jakobit: Kthehu në tokën e etërve të tu, dhe te të afërmit e tu; dhe unë do të jem me ty.
4 Dhe Jakobi dërgoi dhe thirri Rakelën dhe Lean të vinin në fushë te tufa e tij,
5 Dhe u tha atyre: Unë shikoj fytyrën e atit tuaj, që nuk është ndaj meje si më përpara; por Perëndia i atit tim ka qenë me mua.
6 Dhe ju e dini se me gjithë forcën time unë i kam shërbyer atit tuaj.
7 Dhe ati juaj më ka mashtruar, dhe e ka ndryshuar rrogën time dhjetë herë; por Perëndia nuk e lejoi atë të më cënonte.
8 Nëse thoshte këtë: Pikaloshet do të jenë rroga jote; atëherë gjithë bagëtitë pillnin pikaloshet; dhe nëse thoshte këtë: Ato vija-vija do të jenë rroga jote, atëherë gjithë bagëtitë pillnin vija-vija.
9 Kështu Perëndia e ka hequr bagëtinë e babait tuaj, dhe m’i ka dhënë mua ato.
10 Dhe ndodhi në kohën kur bagëtia ndërzehej, që unë ngrita sytë e mi, dhe pashë në një ëndërr, dhe, ja, deshët që kërcenin mbi bagëtitë ishin vija-vija, pikaloshë, dhe me njolla.
11 Dhe engjëlli i Perëndisë më foli në një ëndërr, duke thënë: Jakob; Dhe unë thashë: Këtu jam.
12 Dhe ai tha: Ngriji tani sytë e tu, dhe shiko, gjithë deshët që kërcejnë mbi bagëtitë janë vija-vija, pikaloshë, dhe me njolla; sepse unë kam parë gjithçka që Labani të bën ty.
13 Unë jam Perëndia i Bethelit, ku ti vajose shtyllën, dhe ku ti më bëre një betim; çohu tani, largohu nga ky vend, dhe kthehu te vendi i të afërmve të tu.
14 Dhe Rakela dhe Lea u përgjigjën dhe i thanë atij: A mbetet ndonjë pjesë ose trashëgimi për ne në shtëpinë e atit tonë?
15 A nuk llogaritemi prej tij si të huaja? Sepse ai na ka shitur, dhe ka gllabëruar tërësisht edhe paratë tona.
16 Sepse gjithë pasuritë që Perëndia ka marrë prej atit tonë, këto janë tonat, dhe të fëmijëve tanë; tani atëherë, çfarëdo që Perëndia të ka thënë ty, bëje.
17 Atëherë Jakobi u çua, dhe i vendosi bijtë e tij dhe gratë e tij mbi devetë;
18 Dhe ai e shpuri gjithë bagëtinë e tij, dhe gjithë mallrat që kishte fituar, bagëtinë e fitimit të tij, që ai kishte fituar në Padanaram, për të shkuar tek Isaku, ati i tij, në tokën e Kanaanit.
19 Dhe Labani shkoi për t’i qethur delet e tij; dhe Rakela i kishte vjedhur idhujt që i përkisnin babait të saj.
20 Dhe Jakobi iku fshehurazi pa dijeninë e sirianit Laban, në atë që ai nuk i tregoi atij që ai ia mbathi.
21 Kështu ia mbathi me gjithçka që kishte; dhe ai u çua, dhe kaloi matanë lumit, dhe e vendosi fytyrën e tij drejt malit Gilead.
22 Dhe iu tregua Labanit ditën e tretë që Jakobi ia mbathi.
23 Dhe ai mori me vete vëllezërit e tij, dhe e ndoqi atë në udhëtim prej shtatëditësh; dhe ata e kapën atë në malin Gilead.
24 Dhe Perëndia erdhi te siriani Laban natën në një ëndërr, dhe i tha atij: Kujdes të mos t’i flasësh Jakobit as për mirë apo për keq.
25 Atëherë Labani e kapi Jakobin. Tani, Jakobi e kishte ngritur çadrën e tij në mal; dhe Labani me vëllezërit e tij fushuan në malin e Gileadit.
26 Dhe Labani i tha Jakobit: Çfarë ke bërë, që ke ikur fshehurazi pa dijeninë time, dhe i ke shpënë bijat e mia, si robëreshat marrë me shpatë?
27 Pse ia mbathe në fshehtësi, dhe u largove prej meje fshehurazi; dhe nuk më the mua, që unë të mund të të kisha përcjellë me gëzim, dhe me këngë, me dajre, dhe me harpë?
28 Dhe nuk më lejove mua të puthja bijtë e mi dhe bijat e mia? Ti ke vepruar tani pa mend, duke bërë kështu.
29 E kam fuqinë në dorën time t’ju bëj dëm; por Perëndia i atit tuaj më foli mbrëmë, duke thënë: Kujdes të mos t’i flasësh Jakobit as për mirë apo për keq.
30 Dhe tani, megjithëse ti doje patjetër të ikte, për shkak se kishe mall të madh për shtëpinë e atit tënd, megjithatë pse i ke vjedhur perënditë e mia?
31 Dhe Jakobi u përgjigj dhe i tha Labanit: Sepse unë kisha frikë; sepse thashë: Vallë do të merrje me forcë bijat e tua prej meje.
32 Me cilindo që do t’i gjesh perënditë e tu, le të mos jetojë më ai; dallo, përpara vëllezërve tanë, çfarë është jotja me mua, dhe merre me vete. Sepse Jakobi nuk e dinte se Rakela i kishte vjedhur ato.
33 Dhe Labani hyri në çadrën e Jakobit, dhe në çadrën e Leas, dhe në çadrat e të dy shërbëtoreve; por nuk i gjeti. Atëherë ai doli nga çadra e Leas, dhe hyri në çadrën e Rakelës.
34 Tani, Rakela i kishte marrë idhujt, dhe i kishte vënë në samarin e devesë, dhe qe ulur mbi to. Dhe Labani e hetoi gjithë çadrën, por nuk i gjeti ato.
35 Dhe ajo i tha babait të saj: Le të mos ofendojë kjo zotërinë tim që nuk mund të çohem para teje; sepse zakoni i grave është mbi mua. Dhe ai kërkoi, por nuk i gjeti idhujt.
36 Dhe Jakobi u zemërua, dhe u grind me Labanin; dhe Jakobi u përgjigj dhe i tha Labanit: Çfarë është shkelja ime? Çfarë është mëkati im, që ti më ke ndjekur me kaq shumë tërbim?
37 Kurse ti i ke hetuar të gjitha plaçkat e mia, çfarë ke gjetur nga gjithë plaçkat e shtëpisë sate? Vëre atë këtu para vëllezërve të mi dhe vëllezërve të tu, që ata të mund të gjykojnë midis ne të dyve.
38 Këto njëzetë vjet unë kam qenë me ty; delet e tua dhe dhitë e tua nuk kanë dështuar, dhe nuk i kam ngrënë deshtë e tufës sate.
39 Kush u shqye nga bishat unë nuk ta sillja ty; unë merrja përsipër humbjen e saj; prej dorës sime e kërkoje, nëse u vodh ditën, apo u vodh natën.
40 Kështu isha unë; gjatë ditës thatësira më përpinte, dhe ngrica gjatës natës; dhe gjumi im largohej nga sytë e mi.
41 Kështu kam qenë unë njëzetë vjet në shtëpinë tënde; të kam shërbyer ty katërmbëdhjetë vjet për të dy vajzat e tua, dhe gjashtë vjet për bagëtinë tënde; dhe ti më ke ndryshuar rrogën dhjetë herë.
42 Nëse Perëndia i atit tim, Perëndia i Abrahamit, dhe frika e Isakut, nuk do të kishin qenë me mua, sigurisht ti do të më kishe larguar tani duarbosh. Perëndia e ka parë shtrëngimin tim dhe punën e duarve të mia, dhe të qortoi mbrëmë.
43 Dhe Labani u përgjigj dhe i tha Jakobit: Këto bija janë bijat e mia, dhe këta fëmijë janë fëmijët e mi, dhe këto bagëti janë bagëtitë e mia, dhe gjithçka që ti sheh është imja; çfarë mund t’u bëj sot këtyre bijave të mia, ose fëmijëve të tyre që ato kanë lindur?
44 Prandaj tani, eja, dhe le të bëjmë një besëlidhje, unë dhe ti; dhe le të jetë ajo si dëshmi midis meje dhe teje.
45 Dhe Jakobi mori një gur, dhe e ngriti si një shtyllë.
46 Dhe Jakobi u tha vëllezërve të tij: Mblidhni gurë; dhe ata morën gurë, dhe bënë një tog; dhe ata hëngrën atje mbi togun.
47 Dhe Labani e quajti atë Jegarsahaduthë; por Jakobi e quajti atë Galeed.
48 Dhe Labani tha: Ky tog është një dëshmi midis meje dhe teje sot. Prandaj emri i tij u quajt Galeed;
49 Dhe Mizpa; sepse ai tha: ZOTI vështroftë midis meje dhe teje, kur mungojmë njëri nga tjetri.
50 Nëse ti i keqtrajton bijat e mia, ose nëse ti merr gra të tjera veç bijave të mia, nuk ka njeri me ne; shiko, Perëndia është dëshmitar midis meje dhe teje.
51 Dhe Labani i tha Jakobit: Shikoje këtë tog, dhe ja ky monument që kam ngritur midis meje dhe teje;
52 Ky tog qoftë dëshmi, dhe kjo shtyllë qoftë dëshmi, që unë nuk do ta kapërcej këtë tog te ti, dhe që ti nuk do ta kapërcesh këtë tog dhe këtë shtyllë tek unë, për keq.
53 Perëndia i Abrahamit, dhe Perëndia i Nahorit, Perëndia i atit të tyre, gjykoftë midis nesh. Dhe Jakobi u betua prej frikës së atit të tij Isakut.
54 Atëherë Jakobi ofroi kurban në mal, dhe i thirri vëllezërit e tij të hanin bukë; dhe ata hëngrën bukë, dhe ndënjën gjithë natën në mal.
55 Dhe Labani u çua herët në mëngjes, dhe puthi bijtë e tij dhe bijat e tij, dhe i bekoi ata; dhe Labani u largua, dhe u kthye te vendi i tij.