1 Dhe Jakobi iku, dhe engjëjt e Perëndisë e takuan atë.
2 Dhe kur Jakobi i pa, ai tha: Kjo është ushtria e Perëndisë; dhe ai e quajti emrin e atij vendi Mahanaim.
3 Dhe Jakobi dërgoi lajmëtarë para tij tek Esau, vëllai i tij, në tokën e Seirit, vendin e Edomit.
4 Dhe ai i urdhëroi, duke thënë: Kështu do t’i thoni zotërisë tim, Esaut: Shërbëtori yt Jakobi thotë këtë: Unë kam banuar përkohësisht me Labanin, dhe ndenja atje deri tani;
5 Dhe unë kam qe, dhe gomarë, tufa, dhe shërbëtorë, dhe shërbëtore; dhe kam dërguar t’i them zotërisë tim, që unë të mund të gjej hir në sytë e tu.
6 Dhe lajmëtarët u kthyen te Jakobi, duke thënë: Vajtëm te vëllai yt Esau, dhe ai gjithashtu po vjen për të të takuar, dhe katërqind burra bashkë me të.
7 Atëherë Jakobi u tremb shumë dhe u shqetësua; dhe i ndau njerëzit që ishin me të, dhe tufat e bagëtive të imta, dhe tufat e bagëtive të trasha, dhe devetë, në dy trupa;
8 Dhe tha: Nëse Esau vjen te një grup, dhe e sulmon atë, atëherë grupi tjetër që mbetet do të shpëtojë.
9 Dhe Jakobi tha: O Perëndi i atit tim Abraham, dhe Perëndi i atit tim Isak, ZOTI që më the mua: Kthehu në vendin tënd, dhe te të afërmit e tu, dhe unë do të të bëj mirë;
10 Unë nuk jam i denjë për më të paktën nga gjithë mëshirat e tua, dhe për gjithë të vërtetën, që ti i ke treguar shërbëtorit tënd; sepse me shkopin tim e kalova këtë Jordan; dhe tani unë jam bërë dy trupa.
11 Çliromë, të lutem, nga dora e vëllait tim, nga dora e Esaut; sepse i kam frikë atij, se mos vjen ai dhe më sulmon, dhe nënat bashkë me fëmijët.
12 Dhe ti the: Unë sigurisht do të të bëj mirë, dhe do ta bëj farën tënde si rëra e detit, e cila nuk numërohet për shkak të mizërisë.
13 Dhe ai u strehua atje po atë natë; dhe mori nga ato që ranë në dorën e tij një dhuratë për Esaun, vëllain e tij;
14 Dyqind dhi, dhe njëzetë cjep, dyqind dele, dhe njëzetë desh,
15 Tridhjetë deve që jepnin qumësht bashkë me të vegjlit e tyre, dyzetë lopë, dhe dhjetë dema, njëzetë gomarica, dhe dhjetë kërriça.
16 Dhe ai i dorëzoi ato në dorën e shërbëtorëve të tij, secili kope veç; dhe u tha shërbëtorëve të tij: Kaloni matanë para meje, dhe vini një hapësirë nga kopeja në kope.
17 Dhe ai e urdhëroi të parin, duke thënë: Kur Esau vëllai im të takon ty, dhe të pyet, duke thënë: I kujt je ti? Dhe ku po shkon? Dhe të kujt janë këto para teje?
18 Atëherë ti do të thuash: Ato janë të shërbëtorit tënd Jakobit; është një dhuratë e dërguar zotërisë tim Esaut; dhe, ja, edhe ai është mbas nesh.
19 Dhe ai kështu e urdhëroi të dytin, dhe të tretin, dhe gjithë ata që shkonin pas kopeve, duke thënë: Në këtë mënyrë do t’i flisni Esaut, kur ta gjeni.
20 Dhe për më tepër thoni: Ja, shërbëtori yt Jakobi është mbas nesh. Sepse ai tha: Unë do ta qetësoj atë me dhuratën që shkon para meje, dhe më pas do të shikoj fytyrën e tij; ndoshta ai do të pranojë prej meje.
21 Kështu dhurata shkoi matanë para tij; dhe ai vetë u strehua atë natë në tubim.
22 Dhe atë natë ai u ngrit, dhe mori të dy gratë e tij, dhe të dy shërbëtoret e tij, dhe të njëmbëdhjetë bijtë e tij, dhe e kaloi vaun e Jabokut.
23 Dhe ai i mori ata, dhe i përcolli matanë përroit, dhe e çoi matanë atë që kishte.
24 Dhe Jakobi mbeti vetëm; dhe një burrë u mund me atë deri në agim.
25 Dhe kur pa se nuk fitoi dot kundër tij, ai preku gropën e kofshës së tij; dhe gropa e kofshës së Jakobit ishte e ndrydhur, ndërsa ai po mundej me të.
26 Dhe ai tha: Më lër të shkoj, se po zbardh agimi. Dhe ai tha: Nuk do të të lë të shkosh, përveçse të më bekosh mua.
27 Dhe ai i tha atij: Cili është emri yt? Dhe ai tha: Jakob.
28 Dhe ai tha: Emri yt nuk do të quhet më Jakob, por Izrael; sepse si një princ ti ke fuqi me Perëndinë dhe me njerëzit, dhe ke triumfuar.
29 Dhe Jakobi e pyeti atë, dhe tha: Më thuaj, të lutem, emrin tënd. Dhe ai tha: Përse është që ti pyet për emrin tim? Dhe ai e bekoi atë atje.
30 Dhe Jakobi e quajti emrin e vendit Peniel; sepse unë e kam parë Perëndinë ballë për ballë, dhe jeta ime u shpëtua.
31 Dhe ndërsa ai e kaloi Penuelin dielli u ngrit mbi të, dhe ai po çalonte nga kofsha e tij.
32 Prandaj bijtë e Izraelit, deri ditën e sotme, nuk hanë nga pejza që u tkurr, që është mbi gropën e kofshës; sepse ai preku gropën e kofshës së Jakobit në pejzën që u tkurr.