1 Dhe Dina, bija e Leas, që ajo i lindi Jakobit, doli të shikonte bijat e vendit.
2 Dhe kur Shekemi, biri i hivitit Hamor, princi i vendit, e pa atë, ai e mori, dhe u shtri me të, dhe e çnderoi atë.
3 Dhe shpirti i tij iu mbërthye Dinës, bijës së Jakobit, dhe ai e dashuroi zonjushën, dhe i foli me dashamirësi zonjushës.
4 Dhe Shekemi i foli babait të tij, Hamorit, duke thënë: Merre për mua këtë zonjushë për grua.
5 Dhe Jakobi dëgjoi se ai e kishte çnderuar Dinën, bijën e tij; tani, bijtë e tij ishin me bagëtitë e tij në fushë; dhe Jakobi nuk tha gjë derisa erdhën ata.
6 Dhe Hamori, babai i Shekemit, doli te Jakobi për të biseduar me të.
7 Dhe bijtë e Jakobit dolën nga fusha kur e dëgjuan; dhe burrat u hidhëruan, dhe ishin shumë të zemëruar, sepse ai kishte kryer poshtërsi në Izrael meqë u shtri me bijën e Jakobit, gjë e cila nuk duhej të bëhej.
8 Dhe Hamori bisedoi me ta, duke thënë: Shpirti i birit tim Shekemit, digjet për bijën tuaj; ju lutem, jepjani atij për grua.
9 Dhe bëjini martesat me ne, dhe na i jepni bijat tuaja, dhe merrni bijat tona.
10 Dhe ju do të banoni me ne; dhe toka do të jetë para jush; banoni dhe bëni tregti në të, dhe merrni prona në të.
11 Dhe Shekemi i tha babait të saj dhe vëllezërve të saj: Më lejoni të gjej hir në sytë tuaj, dhe unë do të jap çfarë do të më thoni mua.
12 Kërkoni prej meje sa të doni shpërblime të fejesës dhe dhurata, dhe unë do të jap ashtu siç do të më thoni; por ma jepni zonjushën për grua.
13 Dhe bijtë e Jakobit iu përgjigjën Shekemit dhe babait të tij, Hamorit, me mashtrim, dhe thanë, për shkak se kishte çnderuar Dinën, motrën e tyre;
14 Dhe ata u thanë atyre: Ne nuk mund ta bëjmë këtë gjë, t’ia japim motrën tonë dikujt që është i parrethprerë; sepse kjo do të ishte një turp për ne;
15 Por në këtë do të biem dakord me ju: Nëse ju do të bëheni siç jemi ne, që çdo mashkull prej jush të jetë i rrethprerë;
16 Atëherë ne do t’jua japim bijat tona, dhe bijat tuaja do t’i marrim, dhe ne do të banojmë me ju, dhe do të bëhemi një popull.
17 Por nëse ju nuk na dëgjoni, që të jeni të rrethprerë; atëherë ne do ta marrim bijën tonë, dhe do të ikim.
18 Dhe fjalët e tyre i pëlqyen Hamorit, dhe Shekemit, birit të Hamorit.
19 Dhe i riu nuk vonoi ta bënte atë gjë, sepse ai ishte i kënaqur me bijën e Jakobit; dhe ai ishte më i nderuar se gjithë shtëpia e atit të tij.
20 Dhe Hamori dhe Shekemi, biri i tij, erdhën te porta e qytetit të tyre, dhe biseduan me burrat e qytetit të tyre, duke thënë:
21 Këta njerëz janë paqësorë me ne; prandaj le të banojnë në vend, dhe të bëjnë tregti në të; sepse vendi, ja, është mjaft i madh për ta; le t’i marrim bijat e tyre për gra, dhe le t’ua japim atyre bijat tona.
22 Vetëm në këtë këta njerëz do të bien dakord me ne të banojnë me ne, të jemi një popull, nëse çdo mashkull midis nesh të rrethpritet, siç janë rrethprerë ata.
23 A nuk do të bëhen tonat bagëtia e tyre dhe pasuria e tyre dhe çdo kafshë e tyre? Vetëm le të biem dakord me ta, dhe ata do të banojnë bashkë me ne.
24 Dhe të gjithë ata që dilnin nga porta e qytetit të tij iu bindën Hamorit dhe Shekemit, birit të tij; dhe çdo mashkull u rrethpre, të gjithë ata që dilnin nga porta e qytetit të tij.
25 Dhe ndodhi ditën e tretë, kur patën dhembje, që dy bijtë e Jakobit, Simeoni dhe Levi, vëllezërit e Dinës, morën secili shpatën e tij, dhe me guxim erdhën mbi qytetin, dhe vranë gjithë meshkujt.
26 Dhe ata vranë Hamorin dhe Shekemin, birin e tij, me tehun e shpatës, dhe e morën Dinën nga shtëpia e Shekemit, dhe ikën.
27 Bijtë e Jakobit erdhën mbi të vrarët, dhe plaçkitën qytetin, për shkak se kishin çnderuar motrën e tyre.
28 Ata morën delet e tyre, dhe qetë e tyre, dhe gomarët e tyre, dhe atë që ishte në qytet, dhe atë që ishte në fushë,
29 Dhe gjithë pasuritë e tyre, dhe gjithë të vegjlit e tyre, dhe gratë e tyre i morën robina, dhe plaçkitën edhe gjithçka që ishte në shtëpi.
30 Dhe Jakobi i tha Simeonit dhe Levit: Ju më keni shqetësuar mua duke më bërë që të bie një erë e keqe midis banorëve të vendit, midis kanaanitëve dhe perizitëve; dhe unë duke qenë pak në numër, ata do të mblidhen së bashku kundër meje, dhe do të më vrasin; dhe unë do të shkatërrohem, unë dhe shtëpia ime.
31 Dhe ata thanë: A duhet të merret ai me motrën tonë si me një kurvë?