1 Kini kujdes që të mos i jepni lëmoshat tuaja para njerëzve, që të shihen prej tyre; përndryshe ju nuk keni shpërblim prej Atit tuaj që është në qiell.
2 Prandaj kur ti jep lëmoshat e tua, mos i bjer trumbetës para teje, ashtu siç bëjnë hipokritët në sinagoga dhe në rrugë, që të marrin lavdi nga njerëzit. Me të vërtetë unë ju them: Ata e kanë shpërblimin e tyre.
3 Por kur ti jep lëmosha, le të mos e dijë dora jote e majtë çfarë bën dora jote e djathtë;
4 Që lëmoshat e tua të jepen në fshehtësi; dhe Ati yt i cili vetë shikon në fshehtësi, do të të shpërblejë ty haptas.
5 Dhe kur ti lutesh, ti nuk do të jesh siç janë hipokritët; sepse atyre u pëlqen të luten në këmbë në sinagoga dhe në qoshe të rrugëve, që të mund të shihen nga njerëzit. Me të vërtetë ju them: Ata kanë shpërblimin e tyre.
6 Por ti, kur lutesh, hyr në dhomëzën tënde, dhe pasi të mbyllësh derën tënde, lutju Atit tënd që është në fshehtësi; dhe Ati yt që shikon në fshehtësi do të të shpërblejë ty haptas.
7 Por kur ju luteni, mos përdorni përsëritje të kota siç bëjnë paganët; sepse ata mendojnë se do të dëgjohen meqë flasin shumë.
8 Prandaj mos jini si ata; sepse Ati juaj e di se çfarë gjëra ju nevojiten, para se t’ia kërkoni atij.
9 Prandaj, lutuni në këtë mënyrë: Ati ynë që je në qiell, i Shenjtë qoftë emri yt.
10 Ardhtë mbretëria jote. U bëftë vullneti yt në tokë, ashtu siç është në qiell.
11 Na jep sot bukën tonë të përditshme.
12 Dhe na i fal borxhet tona, ashtu si ne i falim borxhlinjtë tanë.
13 Dhe mos na ço në tundim, por na shpëto nga i ligu; Sepse jotja është mbretëria, dhe fuqia, dhe lavdia përgjithmonë. Amin.
14 Sepse nëse ju ua falni njerëzve gabimet e tyre, Ati juaj qiellor gjithashtu do t’ju falë ju;
15 Por nëse ju nuk ua falni njerëzve gabimet e tyre, as Ati juaj nuk do t’i falë gabimet tuaja.
16 Gjithashtu, kur agjëroni, mos jini, si hipokritët, me fytyrë të trishtuar; sepse ata shtrembërojnë fytyrat e tyre, që të duken para njerëzve se agjërojnë. Me të vërtetë unë ju them: Ata e kanë shpërblimin e tyre.
17 Por ti, kur të agjërosh, mirose kokën tënde, dhe laje fytyrën;
18 Që ti të mos dukesh para njerëzve se agjëron, por para Atit tënd që është në fshehtësi; dhe Ati yt, që shikon në fshehtësi, do të të shpërblejë ty haptas.
19 Mos i mblidhni thesaret për veten tuaj në tokë, ku tenja dhe ndryshku i prishin, dhe ku hajdutët futen dhe vjedhin;
20 Por mblidhni për veten tuaj thesare në qiell, ku nuk i prishin as tenja as ndryshku, dhe ku hajdutët nuk futen dhe as vjedhin;
21 Sepse ku janë thesaret tuaja, aty do të jetë edhe zemra juaj.
22 Drita e trupit është syri; prandaj nëse syri yt është i shenjtë, i gjithë trupi yt do të jetë plot me dritë.
23 Por nëse syri yt është i lig, i gjithë trupi yt do të jetë plot errësirë. Prandaj nëse drita që është në ty të jetë errësirë, sa e madhe është ajo errësirë!
24 Askush nuk mund t’u shërbejë dy zotërve; sepse ose do të urrejë njërin dhe do të dojë tjetrin; ose ndryshe ai do të kapet te njëri, dhe do të përbuzë tjetrin. Ju nuk mund t’i shërbeni edhe Perëndisë edhe pasurive.
25 Prandaj unë ju them: Mos u shqetësoni për jetën tuaj, se çfarë do të hani, apo çfarë do të pini; as edhe për trupin tuaj, se çfarë do të vishni. A nuk është jeta më shumë se ushqimi, dhe trupi më shumë se veshja?
26 Shikoni shpendët e ajrit; sepse ata nuk mbjellin, as nuk korrin, as mbledhin në hambarë; prapë Ati juaj qiellor i ushqen. A nuk jeni ju shumë më të mirë se ata?
27 Cili prej jush duke u shqetësuar mund t’i shtojë shtatit të tij një kut?
28 Atëherë pse shqetësoheni për veshjen? Shikoni zambakët e fushës, si rriten; ata nuk mundohen, as tjerrin;
29 Dhe megjithatë unë ju them, Se as Solomoni me gjithë lavdinë e tij nuk ishte veshur si njëri nga këta.
30 Prandaj, nëse Perëndia e vesh kështu barin e fushës, që është sot, por nesër hidhet në furrë, a nuk do t’ju veshë shumë më tepër, O ju besimpakë?
31 Prandaj mos u shqetësoni, duke thënë: Çfarë do të hamë? ose, Çfarë do të pimë? ose, Me çfarë do vishemi?
32 (Sepse paganët i kërkojnë të gjitha këto gjëra;) sepse Ati juaj qiellor e di që ju keni nevojë për të gjitha këto gjëra.
33 Por së pari kërkoni mbretërinë e Perëndisë, dhe drejtësinë e tij; dhe të gjitha këto gjëra do t’ju shtohen.
34 Prandaj mos u shqetësoni për të nesërmen; sepse e nesërmja do të shqetësohet për gjërat e saj. E mjaftueshme për ditën është e keqja e saj.