Jobi 31:1

“Unë bëra një besëlidhje me sytë e mi; atëherë, përse të mendoja për një zonjushë?”
- Jobi 31:1

Pjesa e dytë

     Sot, unë dua të shtoj disa mendime për vargun që përdorëm herën e kaluar. Jobi ishte një njeri i drejtë para Perëndisë. Ai ishte i përsosur dhe e urrente ligësinë. Siç thamë, Jobi e dinte që mëkati fillon brenda njeriut, si një kokërr ligësie që është mbjellë në zemër. Pastaj, mbin dhe del në dukje përmes sjelljes së njeriut. Ne, në botën e sotëm, kemi nevojë për më shumë burra si Jobi. Si mund ta mbrojmë ne zemrën tonë? Si Jobi, ne duhet të bëmë një besëlidhje me sytë tanë, sepse sytë janë dyert e zemrës. Profeti Jeremia tha: “ Syri im më ndikon në zemër...”. Gjërat që shikojmë hyjnë në zemrat tona, dhe krijojnë brenda nesh pasione, lakmi, gëzim, trishtim, etj. Për të mbrojtur zemrën, ne duhet t’i mbrojmë dyert e zemrës, sytë. Tani, në fund dua të theksoj që, edhe pse Jobi ishte një njeri i mirë, i drejtë dhe i ndershëm, prapë luftonte me epshet brenda vetes. Le të mos mendojmë që ne nuk mund të biem në mëkat. Nëse ai, Jobi, i bekuari i Zotit, luftoi me mëkatet në zemrën e tij, edhe ne, çdonjëri prej nesh, do të luftojmë gjithashtu. Le të lejojmë që vetëm Zoti të sundojë në zemrat tona, jo mëkati!