1 Dhe e gjithë toka ishte me një gjuhë, dhe me një të folur.
2 Dhe ndodhi që, ndërsa udhëtuan nga lindja, ata gjetën një rrafshinë në tokën e Shinarit; dhe banuan atje.
3 Dhe ata i thanë njëri-tjetrit: Ejani, le të bëjmë tulla, dhe t’i pjekim mirë ato. Dhe për gurë ata kishin tulla, dhe për llaçin kishin bitum.
4 Dhe ata thanë: Ejani, le të ndërtojmë një qytet dhe një kullë për vete, maja e së cilës mund të arrijë në qiell; dhe le t’i bëjmë emër vetes, që të mos shpërndahemi mbi faqen e gjithë tokës.
5 Dhe ZOTI zbriti të shikonte qytetin dhe kullën, që po ndërtonin bijtë e njerëzve.
6 Dhe ZOTI tha: Ja, populli është një, dhe ata të gjithë kanë një gjuhë; dhe këtë janë nisur ta bëjnë; dhe tani nuk ka gjë që do t’u ndalohet atyre, që kanë imagjinuar të bëjnë.
7 Ejani, le të zbresim poshtë, dhe ta ngatërrojmë atje gjuhën e tyre, që të mos të kuptojnë të folurin e njëri-tjetrit.
8 Kështu ZOTI i shpërndau prej andej mbi faqen e gjithë tokës; dhe ata e lanë ndërtimin e qytetit.
9 Prandaj emri i atij është Babel; sepse ZOTI atje ngatërroi gjuhën e gjithë tokës; dhe prej andej ZOTI i shpërndau ata mbi faqen e gjithë tokës.
10 Këta janë brezat e Shemit: Shemi ishte njëqind vjeç, dhe i lindi Arfaksadi dy vjet pas përmbytjes;
11 Dhe Shemi jetoi pasi bëri Arfaksadin pesëqind vjet, dhe i lindën bij dhe bija.
12 Dhe Arfaksadi jetoi tridhjetë e pesë vjet, dhe i lindi Salahu;
13 Dhe Arfaksadi jetoi pasi bëri Salahun katërqind e tre vjet, dhe i lindën bij dhe bija.
14 Dhe Salahu jetoi tridhjetë vjet, dhe i lindi Eberi;
15 Dhe Salahu jetoi pasi bëri Eberin katërqind e tre vjet, dhe i lindën bij dhe bija.
16 Dhe Eberi jetoi tridhjetë e katër vjet, dhe i lindi Pelegu;
17 Dhe Eberi jetoi pasi bëri Pelegun katërqind e tridhjetë vjet, dhe i lindën bij dhe bija.
18 Dhe Pelegu jetoi tridhjetë vjet, dhe i lindi Reu;
19 Dhe Pelegu jetoi pasi bëri Reun dyqind e nëntë vjet, dhe i lindën bij dhe bija.
20 Dhe Reu jetoi tridhjetë e dy vjet, dhe i lindi Serugu;
21 Dhe Reu jetoi pasi bëri Serugun dyqind e shtatë vjet, dhe i lindën bij dhe bija.
22 Dhe Serugu jetoi tridhjetë vjet, dhe i lindi Nahori;
23 Dhe Serugu jetoi pasi bëri Nahorin dyqind vjet, dhe i lindën bij dhe bija.
24 Dhe Nahori jetoi njëzetë e nëntë vjet, dhe i lindi Terahu;
25 Dhe Nahori jetoi pasi bëri Terahun njëqind e nëntëmbëdhjetë vjet, dhe i lindën bij dhe bija.
26 Dhe Terahu jetoi shtatëdhjetë vjet, dhe i lindën Abrami, Nahori, dhe Harani.
27 Tani, këta janë brezat e Terahut: Terahut i lindën Abrami, Nahori, dhe Harani; dhe Haranit i lindi Loti.
28 Dhe Harani vdiq para babait të tij Terahut në vendlindjen e tij, në Urë të kaldeasve.
29 Dhe Abrami dhe Nahori morën gra për veten; emri i gruas së Abramit ishte Sarai; dhe emri i gruas së Nahorit, Milkah, bija e Haranit, babai i Milkahës, dhe babai i Iskahës.
30 Por Sarai ishte shterpë, nuk kishte fëmijë.
31 Dhe Terahu mori Abramin birin e tij, dhe Lotin birin e Haranit birin e birit të tij, dhe Sarain të renë e tij, gruan e djalit të tij Abram; dhe ata u nisën me ta nga Ura e kaldeasve, për të shkuar në tokën e kananitëve; dhe ata arritën në Haran, dhe banuan atje.
32 Dhe ditët e Terahut ishin dyqind e pesë vjet; dhe Terahu vdiq në Haran.