1 Dhe kur Abrami ishte nëntëdhjetë e nëntë vjeç, ZOTI iu shfaq Abramit, dhe i tha: Unë jam Perëndia i Gjithëfuqishëm; ec para meje, dhe ji i përsosur.
2 Dhe unë do ta bëj besëlidhjen time midis meje dhe teje, dhe do të të shumoj jashtë mase.
3 Dhe Abrami ra përmbys; dhe Perëndia foli me të, duke thënë:
4 Sa për mua, ja, besëlidhja ime është me ty, dhe ti do të jesh një baba i shumë kombeve.
5 As emri yt nuk do të quhet më Abram, por emri yt do të jetë Abraham; sepse unë të kam bërë një baba të shumë kombeve.
6 Dhe unë do të të bëj ty shumë frytdhënës, dhe prej teje do të bëj kombe, dhe mbretër do të dalin prej teje.
7 Dhe do ta vendos besëlidhjen time midis meje dhe teje dhe farës sate pas teje në brezat e tyre për një besëlidhje të përjetshme, të jem një Perëndi për ty, dhe për farën tënde pas teje.
8 Dhe unë do të të jap ty, dhe farës sate pas teje, tokën në të cilën ti je i huaj, gjithë tokën e Kanaanit, si një pronë të përjetshme; dhe unë do të jem Perëndia i tyre.
9 Dhe Perëndia i tha Abrahamit: Prandaj ti do ta ruash besëlidhjen time, ti, dhe fara jote pas teje në brezat e tyre.
10 Kjo është besëlidhja ime, të cilën ju do ta ruani, midis meje dhe jush dhe farës sate pas teje: Çdo fëmijë mashkull midis jush do të rrethpritet.
11 Dhe ju do ta rrethpritni mishin e lafshës suaj; dhe kjo do të jetë një shenjë e besëlidhjes midis meje dhe jush.
12 Dhe ai që është tetëditësh midis jush do të rrethpritet, çdo fëmijë mashkull në brezat tuaj, ai që lind në shtëpi, ose blihet me para nga çdo i huaj, që nuk është nga fara jote.
13 Ai që lind në shtëpinë tënde, dhe ai që blihet me para, duhet të rrethpritet; dhe besëlidhja ime do të jetë në mishin tuaj për një besëlidhje të përjetshme.
14 Dhe fëmija mashkull i parrethprerë, mishi i lafshës së të cilit nuk është rrethprerë, ai shpirt do të dëbohet nga populli i tij; ai ka thyer besëlidhjen time.
15 Dhe Perëndia i tha Abrahamit: Sa për Sarain, gruan tënde, ti nuk do ta quash emrin e saj Sarai, por Sara do të jetë emri i saj.
16 Dhe unë do ta bekoj atë, dhe prej saj do të të jap ty një bir; po, unë do ta bekoj atë, dhe ajo do të jetë një nënë e kombeve; prej saj do të vijnë mbretër të popujve.
17 Atëherë Abrahami ra përmbys, dhe qeshi, dhe tha në zemrën e tij: A do t’i lindë fëmijë atij që është njëqind vjeç? Dhe a do të lindë fëmijë Sara që është nëntëdhjetë vjeçe?
18 Dhe Abrahami i tha Perëndisë: Rroftë Ishmaeli para teje!
19 Dhe Perëndia tha: Sara gruaja jote me të vërtetë do të të lindë një bir, dhe ti do ta quash emrin e tij Isak; dhe unë do ta vendos besëlidhjen time me të për një besëlidhje të përjetshme, dhe me farën e tij pas tij.
20 Dhe sa për Ishmaelin, të kam dëgjuar: Ja, unë e kam bekuar atë, dhe do ta bëj atë të frytshëm, dhe do ta shumoj atë jashtë mase; ai do të lindë dymbëdhjetë princër, dhe do ta bëj atë një komb të madh.
21 Por besëlidhjen time unë do ta vendos me Isakun, të cilin Sara do të ta lindë ty në këtë kohë të caktuar në vitin tjetër.
22 Dhe ai mbaroi së foluri me të, dhe Perëndia u ngjit lart nga Abrahami.
23 Dhe Abrahami mori Ishmaelin birin e tij, dhe të gjithë ata që kishin lindur në shtëpinë e tij, dhe të gjithë ata që ishin blerë me paratë e tij, çdo mashkull nga njerëzit e shtëpisë së Abrahamit; dhe në të njëjtën ditë rrethpreu mishin e lafshës së tyre, siç i kishte thënë Perëndia.
24 Dhe Abrahami ishte nëntëdhjetë e nëntë vjeç, kur u rrethpre në mishin e lafshës së tij.
25 Dhe Ishmaeli, biri i tij, ishte trembëdhjetë vjeç, kur u rrethpre në mishin e lafshës së tij.
26 Në të njëjtën ditë u rrethpre Abrahami, dhe Ishmaeli biri i tij.
27 Dhe të gjithë burrat e shtëpisë së tij, të lindur në shtëpi, dhe të blerë me para nga të huajt, u rrethprenë bashkë me të.