1 Dhe ndodhi pas këtyre gjërave, që Perëndia e vuri në provë Abrahamin, dhe i tha atij: Abraham; dhe ai tha: Ja, këtu jam.
2 Dhe ai tha: Merre tani birin tënd, birin tënd të vetëm Isakun, të cilin ti e do, dhe shko në tokën e Moriahut; dhe ofroje atë si një kurban të djegur në një nga malet për të cilin do të të tregoj.
3 Dhe Abrahami u ngrit herët në mëngjes, dhe ia vuri samarin gomarit të tij, dhe mori me vete dy nga të rinjtë e tij, dhe birin e tij Isakun, dhe çau dru për kurbanin e djegur, dhe u ngrit, dhe shkoi te vendi për të cilin Perëndia i kishte folur.
4 Pastaj ditën e tretë Abrahami ngriti sytë, dhe pa vendin nga larg.
5 Dhe Abrahami u tha të rrinjve të tij: Qëndroni këtu me gomarin; dhe unë dhe djali do të shkojmë tutje dhe do të adhurojmë, dhe do të kthehemi te ju.
6 Dhe Abrahami mori drutë për kurbanin e djegur, dhe e vuri atë mbi Isakun birin e tij; dhe ai e mori zjarrin në dorën e vet, dhe një thikë; dhe ata shkuan të dy bashkë.
7 Dhe Isaku i foli babait të tij Abrahamit, dhe tha: Ati im; dhe ai tha: Ja ku jam, biri im. Dhe ai tha: Ja zjarri dhe drutë; por ku është qengji për një kurban të djegur?
8 Dhe Abrahami tha: Biri im, Perëndia do të sigurojë për veten një qengj për një kurban të djegur; kështu ata shkuan të dy bashkë.
9 Dhe ata erdhën te vendi për të cilin Perëndia i kishte folur; dhe Abrahami ndërtoi një altar atje, dhe i vuri drutë siç duhet, dhe e lidhi Isakun birin e tij, dhe e vendosi atë mbi drutë në altar.
10 Dhe Abrahami zgjati dorën, dhe mori thikën për të vrarë birin e vet.
11 Dhe engjëlli i ZOTIT i thirri atij nga qielli, dhe tha: Abraham, Abraham; dhe ai tha: Ja ku jam.
12 Dhe ai tha: Mos vër dorë mbi djalin, as mos i bëj gjë atij; sepse tani unë e di që ti i druhesh Perëndisë, duke parë se nuk e ke kursyer birin tënd, birin tënd të vetëm prej meje.
13 Dhe Abrahami ngriti sytë e tij, dhe vështroi, dhe ja prapa tij një dash i zënë për brirësh në shkurrishtë; dhe Abrahami shkoi dhe mori dashin, dhe e ofroi atë si një kurban të djegur në vend të birit të tij.
14 Dhe Abrahami e quajti emrin e atij vendi Jehovahjireh; siç thuhet deri ditën e sotme: Në malin e ZOTIT do të shihet.
15 Dhe engjëlli i ZOTIT i thirri Abrahamit për herë të dytë nga qielli,
16 Dhe tha: Unë u betova për veten time, thotë ZOTI, sepse për shkak se ti e ke bërë këtë gjë, dhe nuk e ke kursyer birin tënd, birin tënd të vetëm;
17 Që me bekim unë do të të bekoj ty, dhe me shumim do ta shumoj farën tënde si yjet e qiellit, dhe si rëra që është në breg të detit; dhe fara jote do të zotërojë portën e armiqve të tij;
18 Dhe në farën tënde do të bekohen gjithë kombet e tokës; sepse ti iu binde zërit tim.
19 Kështu Abrahami u kthye te të rinjtë e tij, dhe ata u çuan dhe shkuan së bashku në Beersheba; dhe Abrahami banoi në Beersheba.
20 Dhe ndodhi pas këtyre gjërave, që kjo iu tha Abrahamit, duke thënë: Ja, Milkah, edhe ajo i ka lindur fëmijë vëllait tënd, Nahorit;
21 Huzi i parëlinduri i tij, dhe Buzi vëllai i tij, dhe Kemueli babai i Aramit,
22 Dhe Kesedi, dhe Hazou, dhe Pildashi, dhe Jidlafi, dhe Bethueli.
23 Dhe Bethuelit i lindi Rebeka; këta tetë Miklah ia lindi Nahorit, vëllait të Abrahamit.
24 Dhe konkubina e tij, emri i së cilës ishte Reuma, edhe ajo lindi Tebahun, dhe Gahamin, dhe Thahashin, dhe Maakahun.