1 Dhe ndodhi, kur njerëzit filluan të shumoheshin në faqe të dheut, dhe atyre u lindën bija,
2 Që bijtë e Perëndisë panë bijat e njerëzve që ishin të bukura; dhe ata i morën ato për gra prej të gjithave sa zgjodhën.
3 Dhe ZOTI tha: Fryma ime nuk do të mundohet gjithmonë me burrat, sepse ai është edhe mish; megjithatë ditët e tij do të jenë njëqind e njëzet vjet.
4 Kishte gjigantë në tokë në ato ditë; dhe gjithashtu pas asaj, kur bijtë e Perëndisë hynin te bijat e njerëzve, dhe u lindnin atyre fëmijë, të njëjtët u bënë burra të fuqishëm që ishin të kohës së vjetër, njerëz me nam.
5 Dhe PERËNDIA pa se ligësia e njeriut ishte e madhe në tokë, dhe që çdo imagjinatë e mendimeve të zemrës së tij ishte vetëm e keqja vazhdimisht.
6 Dhe ZOTIT u pendua që ai kishte bërë njerëz në tokë, dhe e brengosi atë në zemër.
7 Dhe ZOTI tha: Unë do ta shuaj nga faqja e dheut njeriun të cilin unë e kam krijuar; si njeriun, dhe bishën, dhe gjënë që zvarritet, dhe shpendët e ajrit; sepse pendohem që i kam krijuar.
8 Por Noeja gjeti hir në sytë e ZOTIT.
9 Këto janë brezat e Noes: Noeja ishte një burrë i drejtë dhe i përsosur në brezat e tij, dhe Noeja eci me Perëndinë.
10 Dhe Noeja lindi tre djem, Shem, Ham, dhe Jafeth.
11 Toka ishte gjithashtu e prishur përpara Perëndisë, dhe toka ishte mbushur me dhunë.
12 Dhe Perëndia i hodhi sytë mbi tokën, dhe, ja, ishte e prishur; sepse i gjithë mishi e kishte prishur rrugën e tij në tokë.
13 Dhe Perëndia i tha Noes: Fundi i gjithë mishit ka ardhur para meje; sepse toka është mbushur me dhunë përmes atyre; dhe, ja, unë do t’i shuaj ata bashkë me tokën.
14 Ndërto një arkë prej drush goferi; dhe ti do të bësh dhoma në arkë, dhe do ta mbulosh atë brenda dhe jashtë me katran.
15 Dhe ky është modeli se si do ta bësh atë: Gjatësia e arkës do të jetë treqind kubitë, gjërësia e saj pesëdhjetë kubitë, dhe lartësia e saj tridhjetë kubitë.
16 Ti do të bësh një dritare për arkën, dhe ti do ta mbarosh atë në një kubit sipër; dhe derën e arkës ti do ta vendosësh në anë të saj; dhe do ta bësh atë me kate poshtë, të dytë, dhe të tretë.
17 Dhe, ja, unë, vetë unë, po sjell një përmbytje ujërash mbi tokë, për të shkatërruar gjithë mishin, në të cilin fryma e jetës, prej poshtë qiellit; dhe çdo gjë që është në tokë do të vdesë.
18 Por me ty unë do të vendos besëlidhjen time; dhe ti do të hysh në arkë, ti, dhe bijtë e tu, dhe gruaja jote, dhe gratë e bijve të tu bashkë me ty.
19 Dhe prej çdo gjëje të gjallë prej gjithë mishit, dy nga çdo lloj do t’i sjellësh në arkë, t’i mbash të gjallë bashkë me ty; ata do të jenë meshkuj dhe femra.
20 Prej shpendëve sipas llojit të tyre, dhe prej bagëtive sipas llojit të tyre, prej çdo gjëje zvarritëse të tokës sipas llojit të vet, dy prej çdo lloj do të vijnë te ti, që t’i mbash ata të gjallë.
21 Dhe merr me vete prej gjithë ushqimit që hahet, dhe ti grumbulloje atë me vete; dhe do të jetë si ushqim për ty, dhe për ato.
22 Kështu bëri Noeja; sipas gjithë atyre që Perëndia e urdhëroi, kështu bëri.